آوای فصل ها

...

avayefaslha — Sun, 14 Sep 2008 21:25:35 GMT

...

اسمشو تو انتخاب کم ! بله با تو هستم مهربان من !!!!

avayefaslha — Fri, 12 Sep 2008 00:31:18 GMT

love story

زمانی که آسمان وجودم را در میان کهرباهای

چشم های تو رها کردم

آزاد می شوم

من،

می دانم تا زمانی که باد بوزد

موهایم می رقصد

می دانم عشق چه رنگی است

می دانم تا زمانی که آسمان آبی است

چشمانم به رنگ دریاست

تا زمانی که لاله ها سرخند

قلبم می تپد

تا زمانی که برگ ها سبزند

هم همرنگ تواَم

تا زمانی که نفس می کشم

زمین زنده است

شاید تو ندانی چه می گویم یا می نویسم

ولی ...

نمی فهمم چرا آسمان سیاه است

چرا خدا را می بوسم

چرا دستم را زمانی که به سمت آسمان بی ستاره می برم

پر ستاره می شود

یا، زمانی که دستم را به سمت سقف خانه می برم

او دستم را می گیرد تا نیفتم

من نمی دانم که چرا می دانم که نمی دانم که می دانم

عشق چه رنگی است

تو می دانی که من نمی دانم که می دانم

عشق چه جنسی است ؟

از آن کیست ؟

در کدامین صندوقچه ی چوبی جای گرفته ؟

در کدامین نگاه ؟

کدامین دل ؟

کدامین صدا ؟

کدامین گونه ؟

کدامین دست ؟

من،

می دانم که تو می دانی که خود می دانم

هیچ نیستم

من، می دانم که تو می دانی که خود می دانم که

تو را می خواهم

می پرستم

می نگرم

می بوسم

قطره را می جویم از دریا دورم

صدا را می خواهم

فریاد را نمی شنوم

سرخی لا له را می خواهم

امّا قلبم نمی تپد

تو می دانی من به دنبال چه می گردم

نمی دانی !؟!

چرا، می دانی

می دانی که من می دانم

که می دانیم

زندگی چه رنگ است !!

16/2/84

پ ـ ن : این یکی از نوشته های قدیمی منه" که اگه به تاریخش توجه کنید متوجه می شید" می خوام چند تا از نوشته های قدیمی خودم رو به روز کنم.

avayefaslha — Mon, 01 Sep 2008 00:13:18 GMT

هفتاد و پنج سال از تنهاییم طی شده

اما هنوز در خیالم کودکی بیش نیستم

کودکی که در کوچه باغهای بوگوتا به دنبال

بادبادک خود می دود

هفتاد و پنج سال

تنهاییم در جستجوی این

بادبادک گذشت و من

همان کودکم

آیا تنهاییم صد ساله خواهد شد....

گابریل گارسیا مارکز

avayefaslha — Mon, 28 Jul 2008 01:12:18 GMT

خسته ام ،

این دستها خسته اند

و چرا اینقدر خسته اند ؟

دقیق می شوم بلکه بشنوم ،

بلکه صدایش را بشنوم ،

اما نه ،

فقط یک کلاغ روی بلندترین شاخه یک کاج بال می زند.

مغزم ،

مغزم درد می کند از حرف زدن ،

چقدر حرف زده ام ،

چقدردر ذهنم حرف زده ام ،

خروار خروار حرف با لحن و حالتهای متفاوت ،

مغایر ،

متضاد و ...

گفته ام و شنیده ام ،

خاموش شده و باز برافروخته ام ،

پرخاش کرده و باز خوددار شده ام ،

خشم گرفته ام

و لحظاتی بعد احساس کرده ام

چشمانم داغ شده اند و دارند گرمی گیرند ،

مثل وقتی که انسان اشک بریزد و نتواند!

سلوک

محمود دولت آبادی

پدرم روزت مبارک

avayefaslha — Tue, 15 Jul 2008 22:09:18 GMT

تولد حضرت علی

بر تمام شیعیان جهان مبارک باد

باشد که این بزرگ مرد سر لوحه ما باشد تا ابد و برای همیشه

و جا داره روز پدر رو هم به تمام پدرهای خوب و زحمت کش

مخصوصاْ

بابایی خودم تبریک بگم

روزت مبارک پدرم

avayefaslha — Fri, 06 Jun 2008 22:28:18 GMT

وفات

فاطمه زهرا (س)

بانوی خوب دو عالم را

به تمامیه شیعیان جهان

و مسلمانان

تسلیت عرض می گویم

دوستی

avayefaslha — Fri, 25 Apr 2008 21:44:18 GMT

دل من دیر زمانی است که می پندارد:

دوستی نیز گلی است؛

مثل نیلوفروناز،

ساقه ی ترد ظریفی دارد.

بی گمان سنگ دل است آنکه روا می دارد.

جان این ساقه ی نازک را

- دانسته-

بیازارد.

در زمینی که ضمیر من و توست،

از نخستین دیدار،

هر سخن،هر رفتار،

دانه هایی است می افشانیم.

برگ وباری است که می رویانیم

آب وخورشید نسیمش"مهر" است

گر بدان گونه که بایست به بار آید

زندگی را به دل انگیز ترین چهره بیاراید.

آنچنان با تو در آمیزد این روح لطیف،

که تمنای وجودت همه او باشد وبس.

بی نیازت سازد از همه چیز وهمه کس.

زندگی گرمی دلهای به هم پیوسته است

تا در آن دوست نباشد همه درها بسته است.

در ضمیرت اگر این گل ندمیده است هنوز،

عطر جان پرورعشق

گر به صحرای نهادت نوزیده است هنوز

دانه ها را باید از نو کاشت.

آب وخورشید ونسیمش رااز مایه ی جان

خرج می باید کرد.

رنج می باید برد،

دوست می باید داشت!

با نگاهی که در آن شوق برآرد فریاد

با سلامی که در آن نور ببارد لبخند

دست یکدیگررا

بفشاریم به مهر

جام دلهامان را

مالامال ازیاری،غمخواری

بسپاریم به هم

بسراییم به آواز بلند:

-شادی روی تو!

ای دیده به دیدار تو شاد

باغ جانت همه وقت از اثر صحبت دوست

تازه

عطرافشان

گلباران باد.

avayefaslha — Wed, 02 Apr 2008 23:40:18 GMT

عشق

عشق می آفریند

عشق

زندگی می بخشد

زندگی

رنج به همراه دارد

رنج

دلشوره به همراه دارد

دلشوره

جرئت می بخشد

جرئت

اعتماد به همراه دارد

اعتماد

امید می آفریند

امید

زندگی می بخشد

زندگی

عشق می آفریند

عشق

عشق می آفریند

( احمد شاملو. چیدن سپیده دم )

avayefaslha — Wed, 19 Mar 2008 22:53:18 GMT

فکر می کنم،....... منم بارون!

avayefaslha — Mon, 18 Feb 2008 14:28:18 GMT

می دونی می خوام چی بگم

از کی بگم

به کی بگم

کجا بگم

می خواستم بگم

داشتم

فکر می کردم

به آسمون

به کهکشون

به یه عالمممممممممه ستاره بی نقش و نشون

به تو

به اون

به نقش برجسته های بی خط و نشون

به خودم

به روزای رفته

به روزای نیومده

به اینکه کجا هستم

به تو داشتم فکر می کردم

ولی می دونی یه باره چی شد

شدم به سان یه پرنه

یا یک ماهی بی فکر درنده

شدم مثل بارون

باریدم رو سنگ فرش خیابون

حالا رو سنگ فرش خیابون زیر دست و پای تو اون

له می شم

خرد می شم

ولی می دونی

من بارونم

نه شیشة یه پنجره

نه بطریه عمر یه چلچله

منم،

من،

بارون

بشکنم،

کی می فهمه غیر اون

فکر می کنم به خودم

یا شاید

این بار به اون

به کهکشون

به تو

به شکستن یه پنجره

به دست یه پسر بچه بی نام و نشون

که صدای شکستن جیرینگ جیرینگش

بلند می شینه تو گوش این و اون

.....................