آوای فصل ها

دوستت دارم مهربان قلبم

avayefaslha — Fri, 24 Jul 2009 23:29:42 GMT

سکوت تو چه کرد با من

شاملو

که راز سخنان نهفته ی قلبم را آشکار نمود

و آنگاه بود که قلب کوچکم عاشق شد

دو بال نقره ای یافت و

راه آسمان را به دنبال انوار طلائی پیمود

تا عشقی که از آن بهترین قلبم است

با روحم یکی شود

و درک صحیح زیبایی را که پیاله ای بیش نیست

از آن ِ من و تو کند

تا ما با دستان ِ سرد و خموش خود

تک آفتابی که بر قلبمان می تابد را

در دستان خود گیریم

شاملو سکوت تو بود

که عشق را برایم

با روبان سرخ موهایم هدیه آورد

مبعث بر همگی مبارک باد

avayefaslha — Mon, 20 Jul 2009 13:11:10 GMT

آواز پروانه

avayefaslha — Thu, 09 Jul 2009 23:58:18 GMT

بعد از مدتها و حضوری دوباره

شاید بتوانم باشم آنچنان که می خواهم

سلام

آواز پروانه

ای دریا

دریا

تا کجا خواهی

ای صدا

صدا

تا کجا خواهی خواند

ای خورشید

در کدامین فکرم

به خواب خواهی رفت

و ترنم دلنشین شبنم را خواهی نواخت

ای پرنده با که پرواز خواهی کرد

و ای قلم

تا به کی با انگشتانم عهد خواهی بست

که دنیای درونم را به نگارش آوری

و قلبم

خواهی زد تا ابد

حتی زمانی که آرام خفته باشم ؟

و ای دلنشین ترین آواز

ترانه هایم را

برای ستارگان شب خواهی برد

تا هر صبح بهترین و زیباترین آنان را دستچین کنم

ای پرستو

به چشمان معشوقم خیره گشتی

تا در چشمانت او را ببینم

ای قاصدکت

با باد به رقص آمدی

تا از آسمان ستاره ای بچینم

و ای معبودم

راز آن صبحدم چه بود

که تا بوسه ای از عشق و اشک

بر سجاده ی عهد خود با تو زدم

پروانه ای گشتم و سوختم

و باران بر من خواهی بارید

آن هنگام که در جاده ی ابدی قلبم

آرام قدم می زنم

و گلهای وحشی را دستچین می کنم

تا با روبان سرخ گیسوانم ببافم

ساقه ی ترد و ظریفشان را

و هدیه دهم به پروانه ی قلبم

قلبی که آکنده از عطر دلنشین باران و

گلهای وحشی است

و تک پروانه ای که تا ابد در قلبم ماندنیست

سال نو مبارک

avayefaslha — Fri, 20 Mar 2009 23:15:18 GMT

آواز پروانه

avayefaslha — Sun, 15 Feb 2009 23:32:18 GMT

ای دریا

دریا

تا کجا خواهی رفت

ای صدا

صدا

تا کجا خواهی خواند

ای خورشید

در کدامین فکرم

به خواب خواهی رفت

و ترنم دلنشین شبنم را خواهی نواخت

ای پرنده با که پرواز خواهی کرد

و ای قلم

تا به کی با انگشتانم عهد خواهی بست

که دنیای درونم را به نگارش آوری

و قلبم

خواهی زد تا ابد

حتی زمانی که آرام خفته باشم

و ای دلنشین ترین آواز

ترانه هایم را

برای ستارگان شب خواهی برد

تا هر صبح بهترین و زیباترین آنان را دستچین کنم

ای پرستو

به چشمان معشوقم خیره گشتی

تا در چشمانت او را ببینم

ای قاصدک

با باد به رقص آمدی

تا از آسمان ستاره ای بچینم

و ای معبودم

راز آن صبحدم چه بود

که تا بوسه ای از عشق و اشک

بر سجاده ی عهد خود با تو زدم

پروانه ای گشتم و سوختم

و باران بر من خواهی بارید

آن هنگام که در جاده ی ابدی قلبم آرام قدم می زنم

و گلهای وحشی را دستچین می کنم

تا با روبان سرخ گیسوانم ببافم

ساقه ی ترد و ظریفشان را

و هدیه دهم به پروانه ی قلبم

قلبی که آکنده از عطر دلنشین باران و

گلهای وحشی است

و تک پروانه ای که تا ابد در قلبم ماندنیست

آخر ...

avayefaslha — Sun, 04 Jan 2009 23:53:18 GMT

آخر ِ هر چیزی پیداست

آخر ِ یه جاده یه خونست

آخر ِ یه دشت آسمونه

آخر ِ یه شب ستارهست

آخر ِ یه برکه جلبک و صدفهای ریزه

آخر ِ یه بادکنک ترکیدنه

آخر ِ یه شیشه شکستنه

آخر ِ یه ابر باریدنه

آخر خورشید درخشیدنه

آخر ِ

آخر ِ یه محکوم اعدام

آخر ِ یه اسیر مرگ

شاید هم آزادی

شاید هم در رویای آزاد بودن

آخر ِ یه ارتفاع سقوطه

آخر ِ یه دره یه بیشست

آخر ِ یه گنمزار خرمن طلایی

آخر ِ لبخند اشک

ولی...

اما...

آخر ِ یک نگاه چی می تونه باشه ؟!

انتهای اون نگاه چی می تونه باشه ؟!

ته یک نگاه

انتهای اون مردمک

جز عشق چی می تونه باشه ؟

انتهای یک عشق چی می تونه باشه ؟

تنها گفتن خود کرده را تدبیر نیست

آخ که این قلب نمیزنه

آخ که این نفس حبس شده

آخ که این ذهن قفل شده

آخ که این روح اسیر شده

با نگاهی اسیر شده

حالا انتهای این اسارت چیه ؟

...

آخ اگه می شد

اگه می شد اون مردمک قاصدک می شد چی می شد !!!

می شد که شد یک ذره از اون قاصدک

با یک قطره اشک رها شد

اون سقوط چه سقوطیییی می شد !!!

و اون انتها چه انتهایییی بود !!!

دیگه اون نگاه یه حسرت نمی شد

اون حسرت یه بغض

اون بغض یه اشک

اشک دیگه توی دل ریخته نمی شد

دیگه قلب درد نمی شد

واسه اینکه

کسی نبینه و باز نگه

خود کرده را تدبیر نیست

آخ اگه انتهای این دنیا یه پروانه می شد

دنیا دیگه پُر نمی شد ...

.........

.....................

.........

اینم یک آهنگ کلیک کنید

بهش گوش بدید البته می دونم که حتما شنیدینش

اما اگه بارون می بارید

دیگه گریه ها دیده نمی شد

فال حافظ به پیشواز شب یلدا

avayefaslha — Fri, 19 Dec 2008 22:59:18 GMT

خوب این از شب یلدا و قرآن و انار و آینه و

حافظ

حافظی که همیشه همراهم هست

و امشب هم به سراغش رفتم

تا هیچ وقت پروا نه ی آبی را فراموش نکم

البته نمی توانم که فراموش کنم

دیدم بخواب خوش که بدستم پیاله بود

تعبیر رفت و کار بدولت حواله بود

چل سال رنج و غصه کشیدیم و عاقبت

تدبیر ما بدست شراب دوساله بود

آن نافه مراد که میخواستنم ز بخت

در چین زلف آن بت مشکین کلاله بود

از دست برده بود خمار غم سحر

دولت مساعد آمد و می در پیاله بود

بر آستان میکده خون میخورم مدام

روزی ما زخوان قدر این نواله بود

هر کاو نکاشت مهر و زخوبی گلی نچید

در رهگذار باد نگهبان لاله بود

بر طرف گلشنم گذر افتاد وقت صبح

آن دم که کار مرغ سحر آه و ناله بود

دیدیم شعر دلکش حافظ به مدح شاه

یک بیت از آن قصیده به از صد رساله بود

آن شاه تند حمله که خورشید شیر گیر

پیشش برو زمعرکه که کمتر غزاله بود

دلم گرفته است و سالهاست که مرده ام

avayefaslha — Thu, 18 Dec 2008 01:35:18 GMT

این بار با دو تا نوشته به روز کردم اولی متعلق به فروغ فرخزاد

دومی مربوط به دست نوشته ی خوم ِ

دلم گرفته است
دلم گرفته است
به ایوان می روم و انگشتانم را
بر پوست کشیده ی شب می کشم

چراغ های رابطه تاریکند
چراغهای رابطه تاریکند
کسی مرا به آفتاب
معرفی نخواهد کرد
کسی مرا به میهمانی گنجشک ها نخواهد برد

تاتتاللاتلبت

من مُرده ام

سالهاست که مرده ام؛

در غروبی سرد و مغموم،

يا که در پائيزی بلند،

مرده ام سالها،

در نگارستانی قشنگ

يا در يادواره ای از نامت

آن زمان که روی گونه ام،

آفتاب حريم بوسه اش را

در کوچه ی تنها ايم به يادگار گذاشت؛

سالهاست که در سکوت خلوت تنها ايم ديگر به

آفتابگردانهای

باغ زمستانيه بهار سلام نگفته ام

و آنها را در حريم گرمای قلبم نگاه داشته ام

تا رنگ خورشيد را به ياد بسپارند

آري منم که چشم به سرخی افق مي دوزم

ستارگان سحری را در چادر سياهم می پيچانم

تا آفتاب

آنها را به اشعه های طلا ايش نسپارد

و مهتاب را سحر گاه با نماز صبحدم بوسه ای از عشق می دهم

و در مغرب نور را از نور طلب خواهم کرد

اما حال منم

مرده ام در ميان سرمای سردی زجرآور

مرده ام با آوازی قشنگ

يا با نگاهي رنگ از رنگ،

بي رنگ

مي دانم

مرده ام

اين چنين

اينگونه

بي مانند !!!

کاشهای من

avayefaslha — Fri, 12 Dec 2008 01:11:18 GMT

کاش می شد فریاد رسی می آمد

وز در هر خانه بانک جرسی می آمد

وز خانه ای دور صدای هرسی می آمد

ای کاش می شد صدای نفسی می آمد

صدای قفسی می آمد

وز صدای مرغان عاشق فریاد دلرسی می آمد

ای کاش به جای هر کس

هیچ کسی می آمد !

10/84

بازم عذر می خوام از کسانی که به بلگ آوای فصلها سر می زنند و من نمیتونم نظری برای آنها بدم گفتم سر می زنم به بلگهاتون اما نظری نمی دم

البته هر چند دیگه کسی به اینجا سر نمی زنه

و من هم نمی دونم چرا آپ می کنم اما شاید

شاید

شاید ...

شاید بسیار وقتها از غم و شادی خویش سخن ساز می کنیم

اما در همه چیز رازی نیست

گاه به سخن گفتن از دردها نیازی نیست

سکوت ملال ها خود از راز ما سخن تواند گفت!!!

...

من و تو ...

avayefaslha — Mon, 08 Dec 2008 13:02:18 GMT

من جرعه نوش بزم تو بودم هزار سال

کی ترک آبخورد کند طبع خوگرم

ور باورت نمی کند از بنده این حدیث

از گفته ی کمال دلیلی بیاورم

گر برکنم دل از تو و بردارم از تو مهر

آن مهر بر که افکنم و آن دل کجا برم